Kruis dragen


Slakkengang

Waren wij traag als slakken
ook vrij van alle ongemakken
en kenden we klok noch tijd
dan leefden we dicht bij d’ eeuwigheid

Dan werden we door licht gedragen
hoefde geen God ons meer te schragen
we kropen voldaan naar de ontknoping
zonder kennis van wat ons voorging

Doch deze gang willen wij niet gaan
hunkeren naar snelheid in ons bestaan
duizend dode dingen in ’t verschiet
wie traag geniet, die zien we niet

Zo torsen we als mens ons kruis
en de slak draagt slechts z’n huis.

**************************************************************************************************************************************************

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder cultuur, fotografie, gedichten, natuur, poëzie, uncategorized

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s