Een depressie passeert

Stille straat

Er woont nog één man
in de glazen stad
achter zwart-witte ramen

In stegen dwarrelt stof
leegte vult ruimtes
alles is verlaten
wat een mens ooit begon

Hij gebruikt oude woorden
uit geheime kelders
voor wat eens nieuws was

Voetstappen van eertijds
zitten hem op de hielen
stilstaan als enig wapen
vluchten als offensief

Hij woont in nachten
gesteund door het duister
overleving door omhelzing

van wat hem trouw
en dierbaar blijft.

***********************************************************************************************************************************************

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder cultuur, fotografie, gedichten, natuur, poëzie, uncategorized

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s