Luizen

Woning

Mijn denken heb ik in bruikleen
van de ochtenddauw
tot in de stilte van de schemering

ik tast langs het draad
waarlangs mensen elkaar negeren

de lange schaduwen beschermen mij
tegen de terloopse waarheid
van het licht dat mij hier vindt

terug klim ik op het podium
waarop elke dag een deur is
jaren snaren zijn
waar hoon en hosanna
buren blijken

stof ben ik, een luis

het best minacht men luizen
tenzij ze in pelzen huizen.

*********************************************************************************************************************************************

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder cultuur, fotografie, gedichten, kunst, natuur, poëzie, uncategorized

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s