Bladgoud


Karig woord

Verlaten is het gestolde bos
roerloos en bladstil
een huivering trekt voorbij
het onbetreden versleten mos
groet stug en kil
gebarsten kluit en doffe hei

een getemde herfst rolt
de loden loper uit
voor broze brekebenen
de verlegen winter stolt
elke beweging, elk geluid
tot kakelverse kiezelstenen

langs de overvloed
van betoverd blinkend bladgoud
ruist een karig woord
begroet mijn wankele voet
als uitbundig heraut
in dit zwijgende sluimeroord.

**********************************************************************************************************************************************

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder cultuur, fotografie, gedichten, kunst, natuur, poëzie, uncategorized

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s