Mijmeren onder de acacia

kraaien1

Mijmeren onder de acacia

Een zwoele bries vlaagt bolle armen
in slappe hemden. Tussen stevige staken
kromt de waslijn tot cirkelboog
ik drink wijn zonder verhaal
verwerk onverwerkte resten
van voorbije dagen

messcherp is het licht
aan de einder rust strak azuur op zuilen
obelisken waarin door onbekenden ooit
hart en liefde zijn gekerfd

wind worstelt met zeeën van tijd
in versnipperde wolken
trekt mijn geboorte-uur voorbij
ik raas langs wegen zonder vluchtstrook
zie hier en daar een brakke hond
aan een boom geknoopt
ik blader mijn leven door. Natte-vinger-werk!

mijn woorden zoeken een afgedankte woning
zoals schrale gestaltes een doos voor de nacht
beelden verliezen betekenis
vallen in eenvoud uiteen

krassende kraaien wekken mij roekeloos
herinneringen worden onbereikbaar
in een flard haal ik alleen terug dat
alle lijken goed doorvoed waren.

 

*****************************************************************************************************************************************************

Advertenties

1 reactie

Opgeslagen onder cultuur, fotografie, gedichten, kunst, luchten, natuur, poëzie, uncategorized, verdriet

Een Reactie op “Mijmeren onder de acacia

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s