Onbereikbaar

Snap 2016-02-14 at 17.20.39

Onbereikbaar

Mijn poolzon strijkt schuchter licht
als een gedicht over het eiland
een oord zonder een verstaanbaar woord
stormen eten er van kale hellingen
de vloed krabt het strand in zee

langs naamloze oevers flaneert wrakhout
wat aanwaait zoekt tevergeefs een woning
onophoudelijk spreken golven rechtdoor
niets hecht aan kilte en leegte
ijsschotsen kneden blauw hermetisch glas

mijn kus ketst tegen glinsterende kiezels
woorden schieten geen wortel
mist en zeebries lossen elkaar af
ze wegen niets. De schaduw van een ijsberg
laat zelfs de hel bevriezen

één been vastgespijkerd. Met het andere
trap ik cirkels in tegenwind
slechts een knieval ben ik verwijderd
van de kruipruimte waarin geheimen schuilen

een lichtvoetige schrale gestalte versterft
als schim in de branding. In een verdronken land
verwelkomen drenkelingen alles zwijgend

roekeloos trekken ze blootsvoets de diepte in
stoken koudvuur op en zetten ijsthee

van ver nadert onhoorbaar het sleepnet.

 

*****************************************************************************************************************************************************

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder cultuur, fotografie, gedichten, kunst, luchten, natuur, poëzie, strand, uncategorized, verdriet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s