Alles ligt verscholen

Snap 2017-06-06 at 11.23.37

Alles ligt verscholen

Langs de rand van de dag doemen
de dingen op die we niet
zouden moeten zien

vloeibare zonneschijn legt
edel als honing
vleesetende schaduwen op de heuvels

langzaam verdwijnt het daglicht als
een onderduiker in het verborge
alleen de echo van de eeuwigheid klinkt na

samen met de verdwaalde zuidenwind
begin ik met braamrode ogen
de leegte te meten, te wegen, te tellen

alles ligt verschoven
overal gedichten, gewikkeld in spinrag en buitenlucht
als stemloze tussenstations

de spiraal van de duivel draait
en driehoekt mij in dilemma’s
kleedt mij uit tot op het marmeren gezicht

ik eis zwijgend mijn recht op twijfels op
blijf stom en hoor alleen aan
om mijn verhaal te verbergen.

*******************************************************************************************************************************************

Advertenties

3 reacties

Opgeslagen onder cultuur, gedichten, kunst, leven, natuur, poëzie, uncategorized, verdriet

3 Reacties op “Alles ligt verscholen

  1. Ooit las ik elders ook over deze plek.

    Vriendelijke groet,

  2. Jan van Leeuwen

    Zeer passend maar ook goed over nagedacht..
    De echo klinkt echt nog na

  3. Heidi

    Zo mooi verwoord, Cees!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s