Tagarchief: schrijven

Wee en kommer

Snap 2016-04-21 at 21.44.22

Wee en kommer

Vandaag wandel ik door een dag
waarop niets ingewikkeld lijkt. Water
raakt niemand aan
het ligt erbij zoals de golven het achterlieten

ik groet veerman en troubadour
beiden gezegend met een vredige
dwaasheid. De zanger hunkert naar vergezichten
de schipper naar de andere oever

het platteland bedient zich van traagheid
sluimert roestend in de kleur van het seizoen
in de verte dreunt een snelle stad

er nadert een zwijgende gestalte
traag glijdt afscheid over een gelaat. Zwijgend
kruipt verdriet in mijn schrijvende hand.

********************************************************************************************************************************************

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder cultuur, fotografie, gedichten, kunst, luchten, natuur, poëzie, uncategorized, verdriet

Op weg naar ander licht

Snap 2015-11-04 at 16.09.03 Foto: Chris Hornung / Amstelveen

Op weg naar ander licht

Traag pompt een ster de dag op
van ver nadert een schim
-schaduwbeeld zonder gezicht-
de ijle dijk keert elk geluid
verhoogt wat verder trekken moet

achter een geschilderde glimlach
kauwt een scheef gebit de herfst fijn
als een krachtige kaaklijn
ligt het vlakke pad op de bolling
zonlicht schatert als het doorsneden wordt

in de wachtkamer voor morgen
hangt tegen notenhouten wanden
schaduwloos nieuw licht
broos en trillend
onzeker over wie haar schijnsel halen komt.

*************************************************************************************************************************************

1 reactie

Opgeslagen onder uncategorized

Het getij verzwijgt een kind

Snap 2015-10-08 at 08.53.59

Het getij verzwijgt een kind

Hoog boven gevierendeeld land
lopen vogels lichtvoetig langs wolkenlanen
akkers worstelen met een zee aan tinten
najaarskleuren trappen in de wind

bonte bomen bladeren nog wat
in hun zomerbloesjes
de kreek voert spiegelgevechten
met dwarrelend en zwierend loof

zwarte nachten hullen zich in nevels
zoals gezichten achter maskers
nooit was de rook zwaarder

verlangen naar gisteren zwelt aan
heimwee, liefde voor wat achterblijft
de stilte ligt als een steen in mijn mond.

********************************************************************************************************************************************

1 reactie

Opgeslagen onder uncategorized

Beschonken horizon

Snap 2015-10-06 at 16.47.55

Beschonken horizon

Met een baard op keelhoogte
zing ik jolig over
jonge zwaluwen en oude vrijsters

waggel mijn weg naar
naar het einde van de Friese kim
waar taal wadloopt
kreken hun kronkeling verliezen
dijken tussen meeuwen duiken

de ontrafeling van morsetekens
op boorden van grijsgerold macadam
neemt mij mee de coulissen in
waar struikgewas glans op glooiing strooit

daar slaap ik hups mijn roes uit
door avondnevels en Sonnema
in mijn geest geklonken.

********************************************************************************************************************************************

1 reactie

Opgeslagen onder uncategorized

Getemde waterwegen

Snap 2015-10-02 at 17.23.54Foto: Jantine / Lelystad.

Poldergrond temt baren

Groener dan voorheen
murmelt nog altijd de oude zee
kruinen als bollende zeilen
verraden de richting van fluisterende wind

stormen zijn stemmen
van verdronken zeelui
die hun vergane masten
als wilghout herrijzen zien

elk stap een trede op getemd water
ieder blad een schreeuw om hulp
weke bodem zoekt verdwenen zee
en buiken van verpozende platvissen

vuurtorens zwijgen licht dood
havens schuilen achter winkelstraten.

********************************************************************************************************************************************

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder uncategorized

De halfklare herfst

P1100586-np-kk

Eigen foto.

De halfklare herfst

Halfduister wacht met binnenkomen
aan de hemel het ronde rood
ongewis van het gedolven graf
voor één nacht

in een eenzaam lichaam tweestrijd
gezwollen bladaders drijven
uitgespeeld leven in een dode hoek
voor even nog

het jaar draagt dagen naar lange nachten
een kille bries blaast
– als makke schapen naar de slachtbank –
zomerbeelden winterwaarts

we sluiten de luiken
zuigen van bloedrode lippen
zilveren zoenen
om mee te winterslapen.

********************************************************************************************************************************************

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder uncategorized

Gangbaar uniek

P1100549-b-kk-np

Eigen foto.

Gangbaar uniek

Met een spiedend oog
bevraag ik laag de aarde
over groei en verval
in één tijd

over het wulpse groene lentelicht
de melange van najaarstinten
een holte in de dood
over vormen en gestaltes
ongehoord en ongezien
neerdalend en oprijzend tegelijk

een knieval ten leste
brengt berichten van hemelhoog
trage adem stokt en stamelt
zoekt klank en timbre
voor het onverwoordbare

tijd verglijdt in de geopende lens
er vertoont zich een mirakel
uniek voor stervelingen
gangbaar voor God.

********************************************************************************************************************************************

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder uncategorized

Waar schimmen samen schuilen

Snap 2015-08-14 at 13.19.16 Foto: Chris Hornung.

Waar schimmen samen schuilen

Met slepende pas op weg zijn
een tocht maken
met alle zintuigen
door een dromerig deel van de dag
met het gevoel iedereen te kennen
maar in de valse hoop
niemand te ontmoeten

het geluid van de wakende wereld
blijft nog even onhoorbaar
het slagveld in hoofden zwijgt nimmer
de echo van elk schot knaagt

schimmen schuilen op heidevelden
klaar om mij te omhelzen
en uit te tekenen
wanneer ik onzichtbaar blijven wil

nachten dekken toe
elke morgen een onthulling
de eerste adem van het licht perst
nieuw leven in mijn slapende geweten

alleen op grondmist drijvende bomen
horen mijn geween
en fluisteren mij als reddingsboei
drijvend wrakhout toe.

********************************************************************************************************************************************

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder uncategorized

Een span onderweg

P1100400-kk-np Eigen foto.

Een span onderweg

Als een naald tast ik groeven
van het verleden af
een milde bries vertolkt de ruis van toen

een paard spoort smaller dan een kar
vertelt het verborgen pad woordeloos
aan weerszijde groeien de oogkleppen
weelderig en in zomergroen

zonder mennen trekt het ros
traag de last het bos door
de bok als wieg waarin de voerman
schommelt en dommelt

de hoeve en moeder de vrouw
haver, liksteen en de geur van balkenbrij
wenken het span huiswaarts

de tred blijft onveranderd
alleen de tijd verspringt.

*****************************************************************************************************************************************************

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder uncategorized

Anatomie van een sloot – II

P1100365-kk-npEigen foto.

Anatomie van een sloot – II

Terwijl een zomerbries water helder slijpt
neemt de kringloop de laatste sluiers weg

fris tintellicht zandstraalt
– voor nieuwsgierige passanten –
rotstekeningen in ondiepte

vluchtige watermerken stellen waarde vast
dagelijks wordt reliëf gladgestreken
wanneer de wetering onder maanlicht
overvloedig vocht
spuiend door de engte perst

flonkering springt van kant naar wal
nergens biedt stroming rust
overal beweging
totdat schemer schaarste inluidt.

*******************************************************************************************************************************************

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder uncategorized

Onversneden raadsel

P1100254-kk-npEigen foto.

Onversneden raadsel

In een vloeibare wereld van reflecties
gaat de waard kopje onder
draagt de toog geen glazen

aan de wand een schilderij
waarop de gulden snede
elke scherpte verloren heeft

botte lijnen in verwaterde compositie
ze vullen gezonken stegen
met trambanen zonder haltes

een blinde reiziger tast naar de vluchtheuvel
– het perspectief –
nergens vinden tastzin en verstand rust
geen noodrem, geen vluchtstrook, geen vangnet

vloek bedreigt de bede van de kunstenaar
alles wankelt, zelfs de heipalen waarop
van vreugde dronken voetzolen
het ongeloof uit de rede stampen

wat achterblijft, is de kanteling
het omslaan
van alles dat ooit onomstotelijk vaststond.

********************************************************************************************************************************************

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder uncategorized

Traag

WATERKRACHT / 12.05.2011

Waterkracht

Scherper dan zand schuurt water
het kerft vorens en littekens

stilstaand zowaar
sleurt het stammen in de diepte
laat bomen eerbiedig buigen

Moeiteloos verzet ’t bergen
onzichtbaar traag
alleen merkbaar voor hen
die tijdloos leven
op het ritme van de seizoenen.

***********************************************************************************************************************************************

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder cultuur, fotografie, gedichten, natuur, poëzie, uncategorized